NOWOŚCI: Anna Wasilewska - Oulipo, czyli recepta na życie bez końca | KIERMASZ W KSIĘGARNI LOKATOR | więcej






igoogle rss

ANKIETA

ZAKAZ PALENIA TYTONIU W KNAJPACH?
* 70% -- Tak
* 26% -- Nie
* 2% -- Obojętne
liczba głosów: 368
archiwum ankiet


OGLĄDALNOŚĆ

najczęściej odwiedzane w ub. miesiącu:
* Stanisław Rosiek (2172)
* (2080)
* Filmowe Koło Rosji (656)

najczęściej odwiedzane w całej historii:
* KASPAR HAUSER (39750)
* FRANCISZKA THEMERSON (38406)
* Filmowe Koło Rosji (37944)


forum
LOKATOR > MOSTOWA 1
2011-06-26


PIO
ŻYCIE BITWA MORSKA
2010-12-12


album
10 URODZINY KLUBU LOKATOR
2011-05-19


galeria
10 na 10 - Gregory Michenaud - Sąsiedzi
2011-06-01

mrówkojad
Mrówkojad, numer 52, styczeń 2011


księgarnia
KWIATKI
JERZY FRANCZAK



lokator
WOJCIECH KUCZOK

oglądasz archiwalną wersję strony -- za 10 sek. nastąpi automatyczne przekierowane do aktualnego serwisu -> www.lokatormedia.pl.

jeśli chcesz kontynuować oglądanie archiwum, kliknij -> tutaj.

24 maja 2008 - 109 rocznica urodzin Henri Michaux

data: 2008-05-24 (sobota) godz. 20:00 [wstep wolny]

kategoria: nowosci


HENRI MICHAUX ur. 24 maja 1899 w Namur, zm. 19 października 1984 w Paryżu) – belgijsko-francuski pisarz, poeta i malarz. Znany z oryginalnej osobowości oraz niepowtarzalnego, halucynacyjnego stylu. Zafascynowany poezją francuskich symbolistów, chrześcijańskim mistycyzmem, religiami wschodu. Część twórczości powstała pod wpływem narkotyków. Luźno związany z surrealistami.

Urodził się w 1899 w belgijskiej miejscowości Namur, jako syn Octave i Jeanne Michaux. Gdy Michaux miał dwa lata, rodzina przeniosła się do Brukseli. Uczęszczał do Putte-Grasheide a następnie do szkoły Jezuickiej gdzie studiował łacinę. Wtedy też zainteresował się chrześcijańską mistyką. Po ukończeniu szkoły postanowił wstąpić do seminarium duchownego. Pomysł ten porzucił za namową ojca. Ostatecznie podjął studia medyczne na Universite Libre w Brukseli, które porzucił w rok później. W 1921 w charakterze palacza zaciągnął się na francuski okręt handlowy. Przez kolejny rok Michaux odwiedził liczne porty Północnej i Południowej Ameryki. Po powrocie do Belgii został powołany do rocznej służby wojskowej. W tym czasie ujawniła się jego choroba serca. Uznany za niezdolnego do służby, podczas pobytu w wojskowym lazarecie odkrył twórczość Lautréamonta. Zdarzenie to będzie miało decydujący wpływ na późniejsze życie Michaux.

Michaux zadebiutował jako poeta w 1923 roku na łamach czasopisma Le Disque Vert, redagowanego przez Franza Hellensa. W 1924 po konflikcie z rodzicami opuścił Belgię i przeniósł się do Paryża. W celach zarobkowych podejmował liczne zajęcia, m. in. pracował jako dostawca i nauczyciel. W tym czasie nawiązał pierwsze kontakty z paryskimi artystami. Pod wpływem dzieł Chirico, Ernsta, Klee i Dalego zaczął malować. Zachęcony przez Supervielle'a i Paulhana postanowił publikować swoje utwory. W 1926 roku w magazynie Nouvelle Revue Française pojawiły się wiersze Michaux. W 1927 zadebiutował samodzielnym zbiorem poezji Qui je Fus.

W 1927 roku Michaux wraz z przyjacielem, poetą Alfredo Gangotena odbył podróż do Ameryki Południowej, co zaowocowało nietypowym dziennikiem podróży – Ekwador. Następnie odwiedził daleki wschód (Japonia, Chiny i Indie). Przeżycia doznane podczas podróży, opisał w Barbarzyńcy w Azji. Rezultatem tych wojaży było także zainteresowanie Michaux hinduską mitologią i mistyką. W latach 30. odwiedził jeszcze Hiszpanię i Portugalię. W 1936 podczas pobytu w Buenos Aires poznał osobiście Jorge Luis Borgesa.

Michaux uchodzi za niestrudzonego badacza ludzkiego wnętrza, skoncentrowany na własnym „ja” oraz wszelkich doznaniach dotyczących umysłu i ducha. Doznania te mają zwykle charakter negatywny, pełno tu bólu i cierpienia. Twórczość Michaux naszpikowana jest makabrycznymi obrazami, pełnymi mrocznym labiryntów, potworów czy przerażających dźwięków. Pokrewny surrealistom, choć nigdy oficjalnie nie został członkiem tego ruchu artystycznego, stworzył oryginalną formę prozy poetyckiej, stojącej na straży własnej indywidualności i autentyczności.

Inspirowany twórczością poetów wyklętych, przede wszystkim Lautréamonta, którego uznał za swojego ojca chrzestnego, Arthura Rimbaud czy Charles'a Baudelaire, zafascynowany mistyką wchodu i zachodu, malarstwem surrealistów.

Teksty Michaux przybierają formę krótkich aforyzmów, pełnych różnego rodzaju przestróg i rad udzielanych w pierwszej osobie. Choć mnóstwo tu fantastycznych, niemal sennych urojeń, nierzadko inspirowanych narkotycznymi halucynacjami, autor dązy do przejrzystego, niemal naukowego opisu własnych „przestrzeni wewnętrznych”. W utworach nie brak również specyficznego, czarnego humoru, balansującego na granicy dobrego smaku.


Ważniejsze utwory:
Ekwador (Ecuador: Journal de voyage) – nietypowy dziennik podróży, pełen krótkich, poetyckich opisów ludzi i zwyczajów zaobserwowanych podczas wyprawy do Ameryki Południowej
Barbarzyńca w Azji (Un Barbare en Asie) – dzieło zainspirowane wyprawą na Daleki Wschód, wypełnione krótkimi, humorystycznymi komentarzami opisujacymi kulturę i duchowość mieszkańców Azji. Utwór ten ujawnia początki fascynacji autora mistyką i filozofią Indii.
Pasaże (Passages) – zebrana na przestrzeni 26 lat kompilacja esejów, poematów i innych form literackich na temat malarstwa, muzyki, literatury.
Pan Piórko (Un Cerrtaine Plume) – naszpikowana absurdem, groteską i czarnym humorem historia pana Piórko. Tytułowa postać, porte parole autora, to mała, bezbronna istota, człowieczek w meloniku i z laseczką. Pana Piórko notorycznie dotykają najróżniejsze nieszczęścia i tragedie (żona ginąca pod kołami pociągu, proces wytoczony przeciw bohaterowi), mimo to Piórko sprawia wrażenie całkowicie oderwanego od rzeczywistości. Wszystko co dotyczy bohatera dzieje się jakby gdzieś obok.
Epreuves, exorcismes – zbiór poematów stworzonych w celu "przeciwstawienia się groźnym siłom nieprzyjacielskiego świata". Dla Michaux sztuka miała charakter egzorcyzmów przeciwko światu zewnętrznemu.
Gdzie Indziej (Ailleurs) – fikcyjny dziennik z podróży do nie istniejących krain. Autor opisuje zamieszkujące je plemiona wraz z osobliwymi, niejednokrotnie okrutnymi zwyczajami.
Misérable miracle: La Mescaline – seria zapisków powstała pod wpływem narkotyków halucynogennych.

wikipedia.org


Par les traits II, VII
Screenprint

 

^^^ | dodaj komentarz | przeczytaj komentarze (0)

brak komentarzy


czas ladowania 0.0109s